Szkło FLOAT

Float, to proces produkcji szkła, który wynaleziono w 1952r. przez Sir Alastaira Pilkingtona. Produkcja tego szkła została opatentowana w 1959. a metoda ta nie posiada zniekształceń i wad optycznych. Wyrób ten polega na wylaniu masy szklanej na powierzchnię ciekłej cyny, a następnie poddawane jest dodatkowej obróbce ogniowej.

Dzięki temu uzyskujemy idealnie gładkie powierzchnie tafli. Szkło float może być produkowane w grubościach od 2 do 19 mm i jest nazywany potocznie "szkłem zwykłym”. Tafle tego rodzaju są gładkie, przezroczyste i charakteryzują się lekko zielonkawą barwą, widoczną szczególnie na oszlifowanych krawędziach szkła. Kolor ten jest skutkiem zawartości tlenku żelaza w masie szklanej.

Szkło to stosowane w budownictwie dostępne jest standardowo w grubościach od 3 do 12 mm. Przepuszczalność światła zależy od grubości oraz zawartości tlenku żelaza w masie szklanej. Szkło o niskiej zawartości tlenku żelaza nazywane jest szkłem odbarwianym lub ekstrabiałym. Walorem takiego szkła jest nie tylko funkcjonalność, ale też estetyka. Szkło FLOAT jest podstawą do produkcji szkła hartowanego (ESG), laminowanego (VSG), zespolonego, dekoracyjnego bądź luster.

Zalety:

  • płaska powierzchnia
  • optyczna przeźroczystość
  • wysoka jakość produktu
  • nadaje się do sitodruku
  • stosowana do wszelkiego rodzaju elementów architektury wnętrz
  • szeroki zakres grubości szkła

Zastosowanie:

  • stosowane jako barierki, balkony, kabiny prysznicowe, okna, drzwi szklane, gabloty i witryny oraz wszelkiego rodzaju elementy architektury wnętrz

Pomoc techniczna